2/09/2017

BREXIT with the backing of 494 MPs, while 122 voted against the measure

A triumphant Theresa May is on course to trigger Article 50 by her target of early March, after the Brexit bill cleared the Commons with no changes.
On a day in which Britain veered ever closer to a "hard Brexit", Jeremy Corbyn was stung – and divisions in the Labour exposed still further 
– by the resignation of Clive Lewis, a key ally of the Labour leader in the shadow Cabinet.


MPs again gave their overwhelming backing to the Prime Minister to start withdrawal talks on her terms – by 494 votes to 122 – on the final Commons reading of the landmark legislation.

Crucially, they rejected no fewer than nine attempted amendments, including one to guarantee the future rights of EU nationals, which means a ‘clean’ Bill will go to the upper chamber.
Delighted Brexit supporters believe that will make it harder for the unelected Lords – despite a strong Remain majority – to amend the Bill, because of a reluctance to take on elected MPs.

The bill is now expected to be given royal assent on 7 March – allowing the Prime Minister to formally notify the EU that she is invoking Article 50 at an EU summit later that week.

Pro-Europe MPs loudly hummed “Ode to Joy”, the EU anthem, as the final historic votes were cast, until the Deputy Speaker told them to be quiet.
Just minutes earlier, Clive Lewis, Labour’s shadow Business Secretary, announced he was quitting the shadow Cabinet in order to vote against Article 50, but Diane Abbott, the shadow Home Secretary, backed it.
Infamously,
Ms Abbott missed last week’s vote with a “migraine”, but obeyed Jeremy Corbyn’s three-line whip to vote for the bill this time round.



Met een enorme meerderheid van 494 tegen 122 stemmen keurde het Britse Lagerhuis de Brexit-wet goed, die aan premier Theresa May (foto) volmacht geeft om de EU-uittreding van Groot-Brittannië uit te voeren.  

De nog volgende toestemming van het Hogerhuis is volgens waarnemers slechts een formaliteit en geldt zo goed als zeker. Traditiegetrouw volgt het Hogerhuis de beslissingen van de volksvertegenwoordigers.
 
Tot 7 maart moet ook deze horde genomen zijn en May wil onmiddellijk daarna met de uittredingsonderhandelingen beginnen. 
In een laatste wanhopige daad had de EU-horige oppositie geprobeerd om met veranderingen van het wetsontwerp maatgevende invloed op de Brexit-onderhandelingen te verkrijgen. Maar ook dat mislukte grandioos bij de meer dan geërgerde en zelf ook onenige Labour-fractie.

De regering weigerde om ook maar met één enkele wijziging in te stemmen en dus bleef de formulering kort, knapperig en geheel volgens de smaak van Theresa May:

De premier mag de bedoeling van het Verenigd Koninkrijk tot uittreding uit de EU, volgens Artikel 50 van het Verdrag over de Europese Unie, bekendmaken.
De enige concessie die de regering deed aan de razende oppositie (de voormalige Schotse regeringschef Alex Salmond noemde het optreden woedend “afschuwelijk”) was dat het parlement aan het einde van de tweejarige uittredingsonderhandelingen mag stemmen over een handelsakkoord met de EU. 
Bij een negatieve uitslag zou er echter niet nog eens onderhandeld gaan worden. Zo wil Theresa May het, die met een typische Britse glimlach, hoffelijk maar ijskoud, haar agenda wil volgen. “Britain First” lijkt hetgeen te zijn wat haar aandrijft.

Tijdens de debatten over de stemmingen ging het er echter af en toe helemaal niet altijd Brits onderkoeld en beheerst aan toe, maar kwamen de emoties aan de kook. 
De deftige taal van menig mannelijke parlementariër was voor ex-minister Anna Soubry aanleiding tot de weinig lady-like opmerking om alstublieft “op te houden te pochen op de grootte van uw geslachtsdeel”. (letterlijk: “stop willy-waving”).

De EUSSR wil het de Britten echter zo moeilijk mogelijk maken en men zal het land vast en zeker een afsluitende rekening presenteren die niet onder de 50, maar eerder boven de € 60 miljard zou kunnen bedragen. 

May laat de dreigingen uit Brussel eerst gewoon gelaten over zich heen komen, geheel volgens het motto afwachten en thee drinken. 
Uiteindelijk wint diegene met de sterkste zenuwen. En die schijnt Theresa May zeer zeker te bezitten.

 












Geen opmerkingen: